Informatie over Een afwijkende relatie; aantasting tradities en familie-eer?

Een afwijkende relatie; aantasting tradities en familie-eer?

Ik wil graag iets met jullie delen. Iets dat volledig wordt genegeerd in de Hindoestaanse gemeenschap,met name de Hindoestaanse gemeenschap in Nederland. Ik ben een bakra, een blanke, en ik heb een Hindoestaanse vriend. We hebben al twee jaar een liefdevolle, toegewijde en vertrouwde relatie.

Dat wij een homostel zijn schijnt voor velen het excuus te zijn om ons te haten en te oordelen in zowel de Hindoestaanse gemeenschap als in de Hollandse gemeenschap. Sommige mensen zeggen dat ze moeite te hebben met mensen met homoseksuele gevoelens. Dat klopt vooral wanneer het 'éen-ver-van-mijn-bed-show' is. Wanneer dit echter in de directe kring plaatsvindt, gaat men er toch anders op reageren.

Enkele weken geleden vertelde mijn vriend mij dat hij helaas gedwongen wordt door zijn ouders om te trouwen met iemand van de andere sexe, een vrouw. Zijn ouders hadden in hun kennissenkring verzocht uit te kijken naar een geschikte huwelijkskandidaat voor hem. De kandidaat die naar voren is gekomen is als eerste natuurlijk geschikt omdat ze een vrouw is. De reden dat hij met een vrouw zou moeten trouwen is buitengewoon triest. Als argument dragen ze aan dat ze denken aan het welzijn van hem en aan die van de familie. Hij zou op dit moment niet helder kunnen nadenken, dus doen zij wat het beste is voor hun zoon. Hij dient als zoon te denken aan de naam van de familie.

Zijn relatie met mij zou schandelijk zijn voor zijn familie. Hij vertelde mij dat zijn ouders de schande niet zouden kunnen verdragen in hun familie. Wat zullen de ooms, tantes, nichten en alle overige familieleden wel niet reageren. Ze zullen de ouders uitlachen denken de ouders. Ze zouden gefaald zijn in hun opvoeding. Hij zal door middel van een huwelijk met een vrouw het voortbestaan van de familienaam doorgeven aan de kinderen die geboren worden uit dat huwelijk.

Natuurlijk weten zowel mijn vriend als ik dat het huwelijk die zij voorstellen een middel is om controle over hem te krijgen. Ze willen hun zoon op een andere gedachte brengen. De ouders zijn bang dat wanneer ze te lang wachten en het zo laten, hem de kans geven keuzes te maken waar zij niet achter kunnen staan. Ik vind ze hypocriet! De ouders hebben elkaar tijdens hun middelbare school leren kennen. Ze zijn verliefd geworden op elkaar en uiteindelijk getrouwd. Ze zelf zijn getrouwd op basis van liefde. Ze hebben elkaar zelf uitgekozen. Tegen hun kinderen hebben ze altijd gezegd dat ze hen nooit zullen dwingen tot een huwelijk met iemand.

Kunnen jullie je iets voorstellen wat voor pijn gedwongen huwelijk kan veroorzaken? Niet alleen voor mij en mijn vriend, maar ook voor het meisje met wie hij moet trouwen. Ze verwacht natuurlijk een heteroseksuele man. Een man die van haar gaat houden. Uiteindelijk is zij straks ook erg ongelukkig. Ondanks het smeken van mijn vriend, staan zijn ouders erop dat hij trouwt. Ze bieden hem eigenlijk twee keuzes: hij trouwt of hij laat zijn gezicht nooit meer zien aan zijn ouders. In vind het een morele chantage van de ouders. Ze geven hem totaal geen ruimte en dwingen hem gewoon.

Zulke huwelijken zijn zeer bedroevend. Niemand zal uiteindelijk gelukkig zijn. Het zal me niet verbazen dat er meer van zulke gedwongen huwelijken gesloten onder druk van de ouders. Voor hun gemoedsruststelling, trots, familie en respect wordt natuurlijk alles door de ouders verzwegen naar de buitenwereld. Dit is ethisch niet verantwoord vind ik. Ik zou dan ook graag willen dat de jongeren die hier de dupe van zijn wakker worden geschud en opkomen voor hun gevoelens. Alle culturen hebben een (ouderwetse) opvatting. Zolang je er niets aan doet, blijft het zo doorgaan. Jullie jongeren dienen zelf aan de opvatting te werken door te praten met je ouders, je omgeving. Ik zou het erg vinden wanneer er niets wordt gedaan hieraan.

Amrita